Reit im Winkl - 2

Ik twijfel nog even wat ik ga doen vandaag.

Maar: dit zou wel eens de laatste mooie dag kunnen zijn, en mijn stokken zijn niet goed, dus ik besluit maar weer om naar Reit te gaan.

Ik kom in de bus naast een mevrouw uit Schleswig Holstein te zitten. Net als de meeste andere passagiers heeft ook zij skies bij zich.  We praten wat, en voor we het weten zijn we in Reit.

Allereerst ga ik naar Trattler, want lopen zonder stokken is geen optie in de sneeuw.

Ach, hoe dom, je kunt de schroeven aandraaien, dan blijven de stokken goed zitten.

Opgelucht doos zoiets simpels vervolg ik mijn pad. 

Ik wil wel weer lekker in de zon lopen, maar nu een andere route pakken.

Op de site van Reit im Winkl vind ik een andere winterwandelroute. 

Ik download het en importeer het in Komoot, en ga op stap.

Ik loop misscnhien verkeerd, maar deze route lijkt wel heel erg op de Kaiserblick route van afgelopen maandag.

Als ik de route volg kom ik op de skiloipe terecht. Dat is ook niet de bedoeling. Ik vervolg mijn pad verder op de route Kaiserblick, dat loopt in elk geval goed. Nou ja, goed, het pad is hier en daar flink verijst, oppassen geblazen. Gelukkig doen de stokken het weer goed, dus is dat geen probleem.

Het laatste deel snij ik wat af ,zodat ik aan de andere kant van het dorp weer binnenkom. Bij Tratttler haal ik nog beschermingdoppen voor de stokken. Dat vervoert vast wat fijner.

Maandag was ik vergeten de kerk van Reit te bezoeken. IEtwat sober, maar wel mooi.

Ik loop daarna terug naar de Tourist Info, waar ik lekker in de zon ga zitten.

De toiletten gratis zijn aan de andere kant van het gebouw, uitzicht op de langlauf loipes, uit de wind, in de zon. Dat is lekker, en kan ik een hele poos volhouden.

Opeens hoor ik de mevrouw van de bus van vanmorgen weer. Ze komt naast me zitten, heeft  km gelanglaufd. Samen reizen we terug naar Ruhpolding.

Zij gaar verder rijden naar haar appartement in Inzell. 

De bus stopt weer bij het staion. Via de Tourist Info loop ik weer terug naar mijn appartement.

Vanavond staat er kant-en-klare chili con carne op het menu.

Het smaakt, maar zeker niet beter dan de zelfgemaakte pasta.

De avond vult zich al gauw met douchen, opruimen, afwassen, bloggen, en de dag van morgen plannen.

Het is kaarkhelder.

Ik probeer nog wat foto's te maken met de compactcamera.

Inzell

Het belooft vandaag een mooie dag te worden.

Maandag is een prachtige dag geweest. Lekker zon en sneeuw. De zon zal er wel zijn, sneeuw zie ik weinig op de webcams rond Inzell, maar ach, ik besluit toch te gaan.

Ik moet nu wel even naar het busstation lopen, waar de bus me zal oppikken om naar Inzell te gaan.

Ik zit aan de verkeerde kant in de bus. Het uitzicht over Ruhpolding ziet er wel erg mooi uit  Daar moet ik op de terugweg maar eens een foto van proberen te maken.

Het vriest nog steeds als ik uitstap.

Ik heb de Panorama winterwanderweg in Komoot downgeload.

Het is even zoeken, maar dan heb ik het gevonden, en kan ik op pad.

In de verte zie ik een luchtballon. Dat is ook zo, het is ballonweek

Het is een nederlands evenement, elke eerste volle week van februari in Inzell.

Al gauw komen er meer ballonnen tevoorschijn. Wat een mooi gezicht

Ik hoop dat we vlakbij de startplaats komen, dat lijkt me leuk om te kijken

Er ligt toch meer sneeuw als dat er op de webcams te zien is. Gelukkig maar. Dat maakt de wandeling leuker.

Niet altijd gemakkelijker.

Ik baal als een stekker wanneer een van de wandelstokken steeds in elkaar glijdt. Dat mag toch neit met nieuwe stokken? Daar moet ik morgen maar even werk van maken.

Het eerste gedeelte van de route loopt in de schaduw. Daar ligt nog sneeuw, en is het oppassen geblazen.

Maar: Daar heb ik ook een heel mooi overzicht over het dal met de vele ballonnen.

Ik hoop dat deze nog een poos in de lucht blijfven, met besneeuwde toppen op de achtergrond ziet het er nog mooier uit

In de zon loopt het toch wat fijner. De muts en handschoenen kunenn in de rugzak.

Op een iets hoger gelgen stuk staat een bus met ballonmand, en een auto. Met gele kentekenplaten.

Hoewel de ballonweek zondag begonnen is, is vandaag de eerste dag dat er gevaren wordt. In mist en nevel wordt er niet gevaren. Ik heb dus geluk.

De bemanning was maandag zelf ook naar Reit geweest om van de zon te genieten...

Verder maar weer. Ik krijg een mooi uitzicht op de omliggende bergen.

Het aantal ballonnen neemt af, wellicht is er te weinig termiek om in de lucht te blijven. Jammer

Als ik een bankje in de zon heb gevonden om te lunchen is er nog welgeteld  ballon te zien; de overige zijn weer geland.

Het is wel een afwisselende wandeling, want het laatste stuk gaat het door een moerasachtig gebied. Wat grappig, dat zou ik hier niet gezocht hebben.

Het water tussen de heidepollen is bevroren, en daar ligt weer sneeuw op.

Tegen de zon in gaat het weer terug naar Inzell.

De plaats zelf stelt niet zoveel voor, je hebt het zo gezien.

De kerk is wel een bezoekje waard. 

Ik heb zin om ergens te zitten om van de zon te genieten.

Zoals in Reit is er geen bankje in de zon te vinden. 

Bij Gasthof Hirschbichler neem ik een lekkere goulashsoep met een kop koffie. Dat smaakt prima.

Leuk om eens gezien te hebben. Ik kan het afstrepen. De ijsbaan heb ik niet gezien, die ligt net iets verder. 

Op de terugweg ga ik rechts zitten in de hoop een foto van Ruhpolding te kunnen maken.

Het valt me niet tegen wat er nog te zien valt

Het koken vanavond is gemakkelijk. Restjes van gisteren. 

En het smaakt alweer goed

Reit im Winkl

Wanneer ik de gordijnen opentrek lijkt het of ik een glimpje rood zie. Dat is al een hele verbetering ten opziche van gisteren, toen het de hele dag grauw en grijs bleef.

Ik besluit om naar Reit im Winkl te gaan. Wanneer ik daar een ronde rond het dorp loop maakt het niet zoveel uit of het nog niet helemaal helder is.

Ik heb geluk met mijn locatie. De bushalte naar Reit is  3 minuten lopen. Idleaal.

Het is best druk in de bus. Allemaal wintersporters. Eens kijken waar die uitstappen.

Onderweg wordt het landschap steeds witter. HEt wintersport gevoel begint terug te komen.

Op zo'n 6 km voor Reit stappen de meeste passagiers uit bij Winklmoos.

Ik rijd verder tot de Tourist info. Deze ligt vlakbij een langlaufwei, en daar wordt druk gebruik van gemaakt.

Ik ga eerst het dorp in. Het lijkt me verstandig om toch met stokken te gaan lopen. Natuurlijk heb ik genoeg stokken maar niet bij me, het paste niet meer in de koffer....

Bij Trattler slaag ik, en begin vol goede moed aan de wandling die ik in Komoot heb gezet.

Wanneer ik bij het Biathlon stadion ben loop ik toch vast. Komoot stuurt me over een skatebaan. Een eigen pad kiezen die niet geprepareerd is blijkt geen goede keuze; er ligt nog tot halverwege de knie sneeuw. Daarin wegzakken loopt erg lastig..

Daarom stop ik Komoot en ga de bordjes Rundweg Kaiserblick te volgen. Dan weet ik zeker dat ik meer mensen tegenkom en dat de route goed begaanbaar is. 

Nu ben ik wel blij met mijn stokken. Niet dat er teveel sneeuw ligt op de paden, nee, dat valt wel mee. Maar: HEt was platgereden, gesmolten, en nu weer bevroren (11 uur). Kortom: hier en daar een ijsbaan. En als je dan naar beneden gaat, dat is dubbel oppassen. Ik zette mijn voeten dwars om glijden te voorkomen, maar ik kreeg de tip van een voorbijganger om dat niet te doen, omdat het profiel van de zolen daar niet op is gemaakt.

Daar kan ik me wel wat bij voorstellen, dus maar weer voetje voor voetje voorzichtig naar benden. Het gaat goed. 

Na de lunch lijkt het of de hemel openbreekt. De stukken blauw worden steeds groter, de zon begint er door te komen.

Als ik op de grote open vlakte kom schijnt de zon uitbundig, de bergen zijn uit de wolken, er wordt gelanglanufd, gelopen, gevallen. Geen wind, veel zon, kijk, daarvoor ben ik hier naartoe gekomen!

Ik kom weer uit bij de Tourist, en ga daar eerst op een bankje in de zon verder lunchen en drinken. 

Daarna op zoek naar een supermarkt.

Het wordt de Edeka. Deze zou klein zijn, maar het verkoopt alles wat ik zoek, dus helemaal prima. In de naast geleden Muller vind ik hand- en gezichtscreme (ligt ook thuis).

Ik neem de bus van kwart voor 4 richting Ruhpolding. Deze gaat eerst naar het station, maar daarna weer door het dorp, zodat ik amper hoef te lopen met mijn boodschappentassen. 

Wat koken betreft kom ik niet verder dan italiaans, maar het smaakte wel!

Een goed geslaagde dag!

Noorder Rondtochten

 Dit jaar worden voor de 4e keer de Noorder Rondtochten georganiseerd door de organisatie van de Tocht om de Noord.

Voor mij wordt het de derde keer dat ik mee ga lopen. Slechts 1 dag, ca 15 km,  om de sfeer te proeven.

Ik reis met het OV. De prijs om deel te nemen is niet mals, maar goed, er zit een ticket bij om gratis met de trein door Groningen te reizen.

Station Groningen

Gedachteloos stap ik na de bus in Groningen over op de trein.

Na 10 minuten kom ik erachter dat ik in de verkeerde trein zit (deze gaat richting Delfzijl), en stap gauw over op de trein richting Roodeschool.

Wanneer ik uitstap in Warffum zie ik de pijlen al hangen die me naar de start wijzen.

De start is in de kunstkerk in Warffum.

Het thema dit jaar is Winterspelen.

Nadat ik de startkaart heb gehaald en de nodige foto's heb gemaakt ga ik op weg.

De route laat ons eerst het Openluchtmuseum van het Hoogeland zien.

Daarna verlaten we het dorp en lopen langs de Warffumermaar naar Onderdendam.

Een maar is een wat smallere, meer onregelmatige en ondiepe waterweg die vaak een beetje het midden houdt tussen een rivier en een sloot. Er zijn dus vele van dit soort maren die vaak ook als scheiding dienen tussen akkerbouwpercelen en/of weilanden. Een maar kan een natuurlijke oorsprong hebben maar ook door de mens gegraven zijn. Dat is lang niet altijd duidelijk. 

Het is één rechte weg zonder afslagen. Het kan niet missen.

HEt moet vanaf boven wel een mooi gezicht zijn, zo'n kleurrijke lint langs het water.

Onwillekeurig denk ik terug aan pa, die de Noorder Rondtochten eens in een ver grijs verleden geschaatst heeft.

Hopelijk was het toen wel licht, want wanneer ik naar de vele hoogholtjes kijk zou ik me best voor kunnen stellen dat hij eens zijn hoofd gestoten zou hebben.

Gelukkig voor ons staat er onderweg naar Onderdendam een kraampje. De geur komt ons al tegemoet, en ik bezwijk voor de verleiding.

Heerlijke pannenkoeken worden er gebakken.

Terwijl ik mijn pannenkoek met kaas opeet wordt er harmonica gespeeld.

Na de sanitaire stop gaat het door.

Het sputtert af en toe, maar niet hard genoeg om mijn rugzak in te pakken.

Via het Onderdendamster bos bereiken we de stempelpost in het Zijlvesterhoek in Onderdendam.

In de sportzaal wordt er gestempeld en is koffie en soep verkrijgbaar.

Achterin de zaal zingt een gelegenheidsduo, wereldberoemd in de omgeving.

Dit was hun eerste optreden na 2 keer geoefend te hebben.

"Bist nou weer aant repeteern?"

Gaist straks met n leutje pedde rond?"

Ach, het klinkt vrolijk, en brengt de sfeer er in.

Verder maar weer. Langs het Winsumerdiep gaat het richting Winsum.

Niet ver na de rustpauze worden we verrast met een lokale lekkernij, fladderak

Een beetje vreemde smaak misschien, maar het is wel een lekker drankje, zeker in de winter!

De weg naar Winsum is recht. Veel meer kan ik er niet van maken; ik heb wel eens mooiere stukken gelopen.

Winsum zelf echter is en blijft een mooi plaatsje.

De route gaat langs het kanaal verder, maar ik kan het niet laten om even het hoogholtje op te gaan en een foto van het dorpje te maken.

In 2020 is het door de ANWB bekroond tot dorp van het jaar van Nederland. Ik kan me er wel iets bij voorstellen.

Ik kom er toch wel regelmatig. Ook met het Pieterpad ben ik er geweest. Erg leuk.

Niet veel later bereik ik het einddoel van deze etappe, Marenland recreatie.

Henri staat me al op te wachten, en de medaille is binnen.

In een grote tent worden we verrast met elanden balletjes met jus / cranberries.

Nog even een kopje koffie, dan op naar huis.

Halverwege de terugweg bedenk ik me opeens dat ik de stand met tshirts gemist heb. 

We hebben het ook niet gezien.

Wellicht iss er binnen een kraampje geweest, maar goed, we zijn niet binnen geweest. 

Geen probleem, dat komt vast goed.

Dit is weer een goed georganiseerde tocht van de TodN organisatie.

Jammer dat het maar eens per 4 jaar wordt georganiseerd.

Rondje Lhee